Maandag was er een conferentie voor de gemeenteraad van Arnhem over het onderwerp bezuinigingen. In het voorjaar van 2011 moeten we besluiten nemen over een te realiseren bezuinigingsbedrag van in totaal e 25 miljoen. Ik kan daarbij kiezen uit een door het college aangedragen palet aan voorstellen van in totaal € 35 miljoen. We moeten creatief zijn (zie roltrappen als piano) en burgers vertellen dat ze niet alles meer van de overheid kunnen verwachten (zie roltrap die vastloopt). De conferentie werd door de Gelderlander als volgt beschreven: 

Ruim vier uur lang hoorden de politici saaie sprekers aan. Al snel begonnen ze al twitterend te muiten.

De gemeenteraad van Arnhem moet 25 miljoen bezuinigen op de begroting. Harde keu zes moeten daarbij worden ge maakt. Om de raadsleden te inspi reren kregen politici maandaga vond les. Ruim vier uur lang hoor den ze acht sprekers aan. Kopstuk ken uit de wereld van de zorg, bouw, cultuur, bedrijfsleven en de overheid bogen zich over de vraag welke taken de gemeente het best af kan stoten en welke zeker niet.

In theorie hadden dilemma’s rond dit onderwerp pittige discussie kunnen opleveren. Het pakte an ders uit. Wethouder financiën Martijn Leisink verwoordde op milde wijze de oplopende irrita ties in de zaal aan het einde van de megazit: “ Ik had wat meer vuurwerk verwacht.”

Al vrij snel na de aftrap begonnen de eerste raadsleden te muiten, als kwajongens achter in een klas bij een slechte docent. Aanleiding was een gesprek tussen de spre kers onder leiding van Jan Bart Wilschut achter een tafel midden in de raad. Het gezelschap leek zich in een ruimtecabine te bevin den zonder contact met de buiten wereld. NicoWiggers van Zuid Centraal mopperde via twitter: ‘Gebabbel aan de tafel. Raadsleden zitten er voor aap bij. Heb tal van inhoudelijke vragen, mag niets zeg gen’.

Ook verzuchtte hij: ‘Het ge luid is slecht, in de raadzaal waait het, het is maximaal 15 graden.

Niets te drinken. Slecht gastheer schap’. Af en toe veerde het gezel schap op. Velen werden wakker toen projectontwikkelaar Rudy Stroink van TCN hen opriep om nooit meer geldverslindende mega bouwplannen voor de stad te ma ken. Een reclamefilmpje van Becel deed het ook goed. Twee mensen waren daarop te zien die stokstijf stil bleven staan na het stilvallen van de roltrap. Het symboliseerde overduidelijk de afhankelijke bur ger die na jarenlange overheidsbe tutteling het zelf lopen verleerd is.

Op een debat over wat echt nodig is aan voorzieningen rekenden de raadsleden op dat moment allang niet meer. Evert Vaartjes van de VVD twitterde voort: ‘Het tafelge sprek is opnieuw een teleurstel ling. Geen chemie en geen vuur werk. En wat een waardeloze ge luidssituatie in de raadzaal. Soms is de tafel nauwelijks te verstaan’.

Terwijl Marieke Overbeek van GroenLinks een tekening perfectio neerde van een soort kraanvogel begon partijgenoot en leraar Tobias de Groot alvast aan de evaluatie: ‘Hoe ga ik als modern raadslid om met drie uur luisteren naar zeven mannen en één vrouw in pak die niet gezegend zijn met talent voor spreken?’ Zijn conclusie aan het einde van de zit luidde: ‘ Lesgeven is een vak’.

(Bron, de Gelderlander 17 november 2010)